In het begin had ik wat last om in mijn rimte te geraken, maar vanaf de côte de Wanne begon ik goed op dreef te komen. Ook op de Rosier en Vecquée kon ik goed mee vooraan in het peloton.Ik voelde mij eigenlijk wel goed in mijn sas. Ik hou van dit soort parcours.
Op de derde laatste helling kreeg ik krampen door iets verkeerd te eten. Toen moest ik het hoofdpeloton laten gaan. Na een energiedrankje vanuit volgwagen kwam ik er terug door en heb nog met een zeer goed gevoel de laatste twee beklimmingen afgerond. Jammer genoeg mocht het pelotonnetje waarin ik zat, het laatste van de twee plaatselijke ronden niet meer volmaken. Op die manier heb ik spijtig genoeg de laatste 10 km niet meer kunnen rijden.
Al bij al was ik tevreden over mijn eerste Ardense Pijl. Ik kijk er al naar uit om volgend jaar en zelf een jaartje ouder hier een goede prestatie neer te zetten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *